YAZƏM
Bu — dayanmağı heç vaxt öyrənməmiş bir ürəkdir. Buradakı hər xətt — bir impulsun işartısı, hər fırça izi — yıxılıb, amma təslim olmayan birinin izi. Bu — qəhrəmansız bir hekayədir. Qələbə yoxdur. Yalnız bir yol var, həyatın addımladığı — büdrəyərək, itirərək və yenidən qalxaraq. Sən baxırsan — və görürsən: bütün gözəllik hərəkətin özündədir. Dayanmamaqda, hətta dünya yağışqabağı nəfəs qədər ağır olanda belə. YAZƏM — finiş üçün yox, özün olaraq qalmaq üçün yola davam etdiyin andır.