YAZƏM
O, kimsə idi. İndi — sadəcə bir iz. Qaranlıqda dayanıb, şəfa verməyən, sadəcə xatırlayan bir nişanla. Sükut dərisinə çevrilib. Onu tək həqiqəti kimi daşıyır. YAZƏM — sənin qaldığın, amma artıq görünmədiyin andır. Sən buradasan. Amma artıq sən deyilsən.