"Fənər"

Onu bəzək olmağa öyrətdilər — amma içində nə çini var, nə zəriflik — yalnız buynuz və qəzəb. Don — qəfəsdir, təbəssüm — qalxan. Cəmiyyət onu işıq olmağa təlqin etdi, unudaraq ki, o, odun içindən doğulub. YAZƏM — gücünü basdırmağa məcbur qaldığın andır, yalnız “qəbul olunan” qalmaq üçün.