Qəmi

Bu — gəmi deyil. Bu — boz səma ilə örtülmüş bir yaradır. O üzmür — öz yaddaşında batır. Hər bir ləkə — qayıtmayanların izidir. Hər bir çat — unudulmuş bir addır. Silueti görürsən, amma içində — boşluq var. Arzularla olmaq istədiyin, və gerçəkdə olduğun varlıq arasındakı uçurum. Bu — rəsm deyil. Bu — ümidin çürüməsidir, nazik və gözəl bir yalan qatı ilə örtülmüş. Və sən baxdıqca — gəmi daha da batır. Səssizcə. Sənin içində. YAZƏM — artıq heç nə üzdə deyil, amma sən yenə də üfüqə baxdığın andır.