"Dəvə"

O uzandı. Sakitcə, ləyaqətlə. Sanki yolçuluğun nə olduğunu bilən yaşlı səyyah kimi: çünki yol — həmişə hərəkət deyil. Bəzən yol — dayanmağı bacarmaqdır. Belində çantalar var. Yük deyil — xatirədir: naxışlar, rənglər, çöllərin və bazarların qoxusu. O minlərlə yolu keçib, indi isə sadəcə səssizlikdə nəfəs alır. Şəhər arxasında gurultuludur, amma o — tələsmədən kənardadır. Heç nə istəmir. Sadəcə var. Gözəl. Müdrik. Canlı. Bu — bir dünyanın obrazıdır, harada ki, hətta sakitlik də yolun bir hissəsidir. YAZƏM — ləyaqətli sükutdur, bütün ömrü içində daşıyan bir sakitlikdir.